บทที่ 185 ตลบหลังปรักปรำ

บทที่ 185 ตลบหลังปรักปรำ

จี๋เหยี่ยเจี้ยนไท่ที่ทำแผลในโรงพยาบาลเสร็จเรียบร้อย พอฟื้นขึ้นมาก็ถูกสถานีตำรวจเรียกตัวไปทำบันทึกปากคำในทันที

"ตอนนั้นทำไมแกถึงถือไม้เบสบอลไปโผล่อยู่ตรงนั้น"

ตำรวจหัวหวีเสยซักถามไปสองสามคำถามด้วยน้ำเสียงเข้มงวด จากนั้นก็จ้องเขม็งไปที่จี๋เหยี่ยเจี้ยนไท่ แผ่แรงกดดันที่มองไม่เห็นบีบคั้นจี๋เหยี่ยเจี้ยนไท่อย่างเงียบงัน

"ผะ...ผมแค่ถือเพราะกะว่าจะเอาไปเล่นเบสบอลที่โรงเรียนเฉยๆ ครับ"

จี๋เหยี่ยเจี้ยนไท่หลบสายตาของหัวหวีเสย พลางขยับปากพึมพำตอบ

"แล้วพวกนายเคยมีเรื่องบาดหมางหรือมีข้อขัดแย้งอะไรกันมาก่อนไหม"

หัวหวีเสยถามต่อ พลางจดบันทึกไปด้วยขณะที่คอยสังเกตสีหน้าแววตาของจี๋เหยี่ยเจี้ยนไท่