บทที่ 178 เงียบงัน

บทที่ 178 เงียบงัน

"งานกีฬา! งานกีฬา!"

วันต่อมาระหว่างทาง เฉียนเต่าอินก็ส่งเสียงร้องดีใจไปตลอดทาง ไม่ได้มีท่าทางเหี่ยวเฉาหมดอาลัยตายอยากเหมือนทุกที แต่กลับกระโดดโลดเต้นไปมาอยู่ตรงหน้าซีเหยี่ยถงกับหลินเฉิน

ตอนนี้บนเส้นทางไปโรงเรียนของพวกหลินเฉิน มีซีเหยี่ยถงเพิ่มเข้ามาอีกคนแล้ว

ตอนนี้พูดได้ว่าซีเหยี่ยถงได้ก้าวเข้ามาเป็นคนในบ้านของหลินเฉินอย่างเป็นทางการแล้ว เธอตัดสินใจแน่นอนแล้วว่าจะมาพักอยู่ที่นี่ และอีกไม่นานก็จะย้ายข้าวของจากที่บ้านทั้งหมดมาไว้ที่นี่

ส่วนบ้านหลังเดิมนั้นไม่ได้ขายและไม่ได้ปล่อยเช่า หลินเฉินไม่ได้ขัดสนเงินแค่นี้ ไม่แน่ว่าสักวันหนึ่งพวกเขาทั้งสองอาจจะอยากกลับไปรำลึกความหวานชื่นกันที่นั่นอีกก็เป็นได้