บทที่ 176 รู้สึกสะเทือนใจอยู่นิดๆ

บทที่ 176 รู้สึกสะเทือนใจอยู่นิดๆ

"อ๊า~"

ครั้งนี้หลินเฉินแอบมองปู้พั่วเซิ่งอีจนเสียสมาธิ พอโดนจับได้จึงถูกหวดไปหนึ่งเพียะ

มู่เน่ยเสวี่ยที่อยู่ข้างๆ จึงหยิบสมุดเล่มเล็กของตัวเองขึ้นมาจด

"วิธีรับมือกับศัตรูที่หยามเกียรติตัวเอง—หยิบแส้เส้นเล็กออกมาฟาดมัน"

ปู้พั่วเซิ่งอีหน้ามืดครึ้ม "อย่าส่งเสียงแบบนั้นสิ อดทนไว้หน่อย ตรงนี้ยังมีเด็กอยู่นะ"

หลินเฉินไม่ได้พูดอะไร ได้แต่แอบตัดพ้อในใจ คนที่โดนหวดไม่ใช่เธอสักหน่อย...

วันนี้หลินเฉินอู้งานอย่างเห็นได้ชัด ปู้พั่วเซิ่งอีเห็นแล้วก็รู้สึกหงุดหงิดที่เขาไม่เอาถ่าน

วันนี้แส้เส้นเล็กจึงถูกกวัดแกว่งอย่างเต็มเหนี่ยว ฟาดจนหลินเฉินร้องโอดโอย

หลินเฉินเกิดความขี้เกียจขึ้นมาจริงๆ นั่นแหละ ก็แหม เขาเพิ่งค้นพบในร้านค้าว่ามีของอย่างคู่มือลัดนินจาอยู่ไม่ใช่เหรอ แถมในร้านค้ายังมีการรีเฟรชสินค้าใหม่ๆ ออกมาเป็นระยะอีกต่างหาก