บทที่ 158 สัตว์ร้ายชัดๆ

บทที่ 158 สัตว์ร้ายชัดๆ

หลินเฉินเองก็คิดถึงเฉียนเต่าหลินจื่อมากเช่นกัน เพียงไม่นาน เฉียนเต่าหลินจื่อก็สัมผัสได้ถึงความคิดถึงนั้นอย่างลึกซึ้ง

เฉียนเต่าหลินจื่อที่นอนซบอยู่ในอ้อมอกค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ทำปากยู่แล้วมองหลินเฉินด้วยสายตาค้อนอย่างออดอ้อน

หลินเฉินยิ้มเจื่อนๆ อย่างเขินอายแล้วเอ่ยว่า "พี่หลินจื่อ ขอโทษด้วยนะครับที่ต้องรบกวนพี่อีกแล้ว ว่าแต่ตอนนี้เสี่ยวอินคงไม่อยู่บ้านใช่ไหมครับ?"

ที่จริงเฉียนเต่าหลินจื่อเองก็คิดถึงหลินเฉินมาก เธอจึงตอบรับอย่างเอียงอาย

จะให้พูดตรงๆ ว่า "เข้ามาสิ" ได้ยังไงกัน

อีกอย่างหลินเฉินหมอนี่ก็ใจร้อนเกินไปแล้ว เพิ่งเข้ามาแท้ๆ ในหัวก็มีแต่เรื่องพรรค์นั้นซะได้