กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 126 เจ้าหมาสีส้มตัวใหญ่
"เพราะเธอคนเดียวเลย อาจารย์หนานเปิ่นเกือบจะเข้าใจความสัมพันธ์ของพวกเราผิดไปแล้วเนี่ย!" หวังเยวี่ยรั่วเซียงส่งข้อความหาหลินเฉินด้วยความหงุดหงิด แถมยังแนบสติกเกอร์หน้าเชิดสะบัดบ๊อบแบบซึนเดเระมาด้วยเพื่อแสดงความโมโหของตัวเอง
หลินเฉินถึงกับพูดไม่ออก นี่เรียกว่าเกือบเข้าใจผิดจริงเหรอ?
แล้วทำไมทุกครั้งที่เขาเดินเข้าห้องพักครู ถึงได้เห็นอาจารย์หนานเปิ่นแอบยิ้มให้เขาอยู่เรื่อย แถมยังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแอบถ่ายรูปเขากับหวังเยวี่ยรั่วเซียงอยู่บ่อยๆ ล่ะ?
ก็มีแต่หวังเยวี่ยรั่วเซียงนั่นแหละที่ความสนใจจดจ่ออยู่ที่เขาคนเดียวทุกครั้งจนไม่ทันได้สังเกต
"งั้นจะให้ผมไปอธิบายกับเธอไหมครับ? เพราะถ้าชื่อเสียงแบบนี้แพร่ออกไป มันจะไม่ดีต่อตัวอาจารย์รั่วเซียงเอานะ"