บทที่ 120 ก็ผมเก่งขนาดนี้นี่นา

บทที่ 120 ก็ผมเก่งขนาดนี้นี่นา

"ไม่เป็นไรครับไม่เป็นไร ผมพกถังดับเพลิงติดตัวมาด้วย พี่ซิ่วไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกครับ" เมื่อเห็นแววตากระอักกระอ่วนของเฉียนเต่าหลินจื่อ หลินเฉินก็รีบก้าวขึ้นหน้าพลางยิ้มแล้วเอ่ยขึ้น

เป่ยหว่านซิ่วเหลือบมองหลินเฉินด้วยสายตาแปลกๆ

หมอนี่ทำเรื่องพรรค์นั้นแล้วยังกล้าพูดออกมาหน้าตาเฉยแบบนี้เลยเหรอ?

สายตาของเฉียนเต่าหลินจื่อก็แปลกไปเช่นกัน พูดออกมาหน้าตาเฉยแบบนี้เลยเหรอ?

บรรยากาศพลันพิลึกพิลั่นขึ้นมาชั่วขณะ ทว่าเป่ยหว่านซิ่วยังคงแสร้งทำเป็นฟังไม่เข้าใจแล้วเอ่ยกับหลินเฉินก่อนว่า

"ฉันแค่ล้อเล่นน่ะ พวกเธอรู้ขอบเขตกันอยู่แล้ว ไม่อย่างนั้นคราวหน้าที่ฉันเจอเธอ คงไม่ใช่ว่าหลินจื่อพาฉันไปเยี่ยมเธอที่โรงพักหรอกนะ?"

หลินเฉินหัวเราะตามไปด้วย นี่พูดเล่นหรือขู่เขากันแน่เนี่ย?