บทที่ 110 ใครๆ ต่างก็อิจฉาผม

บทที่ 110 ใครๆ ต่างก็อิจฉาผม

“พี่ หลินเฉินเขามีผู้หญิงคนอื่นอยู่ข้างนอก แล้วก็ไม่สนใจพวกเราแล้ว!” เฉียนเต่าอินกุมก้นพลางเดินเข้ามาร้องห่มร้องไห้ฟ้องเฉียนเต่าหลินจื่อ

เฉียนเต่าหลินจื่อตัวชะงักเกร็งไปเล็กน้อย ลูบหัวเฉียนเต่าอินแล้วเอ่ยว่า “เสี่ยวอิน อย่าพูดแบบนั้นสิ หลินจวินเขากำลังอยู่ในวัยนี้ จะมีผู้หญิงที่ชอบก็เป็นเรื่องปกตินี่นา ถ้าเธอชอบเขาละก็... จะจีบเขาก็ได้นะ”

“ฉันเนี่ยนะชอบเขา? คนโง่เท่านั้นแหละถึงจะชอบเขา!” เฉียนเต่าอินส่งเสียงฮึดฮัดแล้วพูดขึ้น

“หมอนั่นวันๆ รู้จักแต่แกล้งคนอื่น วันๆ เอาแต่เตะก้นฉัน ถ้าเกิดก้นฉันโดนเตะจนแบนแต๊ดแต๋ขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ

พี่ รีบช่วยฉันจัดการเขาเลยนะ พี่เดินไปด่าเขาสักสองสามคำเลย เอาแบบที่ทำให้เขาก้มหัวยอมกราบขอโทษฉันได้ยิ่งดี!”