บทที่ 107 ร่องรอย

บทที่ 107 ร่องรอย

ปู้พั่วเซิ่งอีฝึกฝนศิลปะการต่อสู้มาตั้งแต่เด็ก และมักจะเข้าร่วมการแข่งขันอยู่บ่อยครั้ง จึงทำให้เธอมีจิตใจที่รักการเอาชนะและไม่ยอมแพ้ใครง่ายๆ

ตั้งแต่ตอนเด็กๆ เธอก็ชอบใช้สถานะที่เป็นเด็กผู้หญิงไปท้าประลองกับพวกเด็กผู้ชายที่ตัวโตกว่า แล้วจัดการซัดพวกเขาล้มหมอบราบคาบ

ซึ่งเด็กผู้ชายพวกนั้นย่อมไม่ใช่คู่ต่อสู้ของปู้พั่วเซิ่งอีที่ฝึกฝนการต่อสู้มาอย่างยาวนานอยู่แล้ว

ดังนั้น ในใจของปู้พั่วเซิ่งอีจึงเฝ้ารอคอยมาตลอดว่าจะมีใครสักคนปรากฏตัวขึ้นมาเอาชนะเธอได้อย่างตรงไปตรงมาและสมศักดิ์ศรี

คนๆ นั้นทางที่ดีต้องทำให้เธอยอมรับนับถือได้อย่างหมดใจ มีจิตใจมุ่งมั่นก้าวหน้าเหมือนกับเธอ และถ้ามีนิสัยใจคอดีอีกสักหน่อย หน้าตาหล่อเหลาอีกสักนิดก็ยิ่งดีเข้าไปใหญ่