บทที่ 98 ไร้มารยาท

บทที่ 98 ไร้มารยาท

ทว่าสายตาอ้อนวอนขอร้องของลูกพี่ก็ไม่อาจทำให้อาอู่หยุดฝีเท้าลงได้

แม้อาอู่จะผิดหวังอยู่ในใจ แต่ก็ไม่เคยคิดหวังว่าจะปิดดีลการเจรจานี้ได้สำเร็จในคราวเดียวอยู่แล้ว

มีสุภาษิตว่าไว้ เรื่องดีมักมีอุปสรรค หากได้มาง่ายเกินไป อีกฝ่ายก็จะไม่เห็นค่า

มีแต่ต้องดัดนิสัยและขัดเกลาความอดทนของพวกนั้นเสียก่อน การเจรจาที่เหลือถึงจะราบรื่นยิ่งขึ้น

ภายในบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ห่างออกไป ซานฉีกำลังยืนอยู่ริมหน้าต่างและคอยสอดส่องมองดูรอบด้านผ่านบานหน้าต่าง

ชิงเจี้ยนหลิวหลีที่อยู่ข้างๆ ยังคงมีรอยฝ่ามือบนใบหน้าที่ยังไม่จางหาย และปากของเธอก็ถูกปิดด้วยเทปกาว