บทที่ 97 ลองเชิง

บทที่ 97 ลองเชิง

"คุณหนู ช่วยอยู่นิ่งๆ หน่อยเถอะ"

ชิงเจี้ยนหลิวหลีถูกมัดอยู่กับเก้าอี้ บนโซฟาฝั่งตรงข้ามมีอาอู่นั่งควงมีดผีเสื้ออยู่ ท่วงท่าเฉียบคม ดูสวยงามหวือหวาอย่างยิ่ง

แต่ซานฉีรู้ดีว่า เบื้องหลังความสวยงามหวือหวาเช่นนั้น ไม่รู้ว่าต้องย้อมด้วยเลือดของผู้คนมาแล้วมากเท่าไร

คนภายนอกต่างบอกว่าพวกตนกระหายเลือดและชื่นชอบการฆ่าฟัน ทว่าในสายตาของซานฉี มีเพียงอาอู่คนนี้เท่านั้นที่เป็นคนเลือดเย็นและไร้หัวใจอย่างแท้จริง

อย่างน้อยพวกตนก็ยังรู้จักปลดปล่อยตัณหาความต้องการของตัวเอง แต่อาอู่กลับเหมือนมีดผีเสื้อในมือเขา ที่เย็นเยียบอยู่เสมอ

เมื่อชิงเจี้ยนหลิวหลีได้ยินคำพูดของอาอู่ เธอก็ไม่กล้าขยับมือทำตุกติกอะไรอีก