บทที่ 78 ตราบชั่วนิรันดร์

บทที่ 78 ตราบชั่วนิรันดร์

ส่วนเฉียนเต่าอินก็รีบพูดขึ้นว่า "พวกเราเร่งไปกันเถอะ ขืนรอให้หลินเฉินจับได้ล่ะก็ ก้นฉันคงไม่รอดแน่"

หลินเฉินคิดจะดึงปลาหมึกตรงหน้าตัวนี้ออก ทว่ากลับพบว่าปู้พั่วเซิ่งอียังคงหลับตาปี๋แน่นไม่ยอมปล่อย

พอนึกขึ้นได้ ปู้พั่วเซิ่งอีก็ปล่อยมือและขาทันทีทันควัน ทำให้ร่วงผล็อยลงมาจากตัวของหลินเฉิน

"โอ๊ยยย~"

ปู้พั่วเซิ่งอีตะเกียกตะกายลุกขึ้นจากพื้นคิดจะสู้กับเขาต่อทันที แต่หลินเฉินหมดอารมณ์จะเล่นด้วยแล้ว จึงหันหลังเดินลงจากเวทีไปหน้าตาเฉย

"อย่าเพิ่งไปนะ การดวลของพวกเรายังไม่จบ!" ปู้พั่วเซิ่งอีตะโกนไล่หลังเสียงดัง

หลินเฉินหันกลับไปพูดว่า "แล้วก้นของเธอยังทนได้อีกกี่ทีล่ะ?"

ปู้พั่วเซิ่งอีหน้าแดงก่ำจนพูดอะไรไม่ออกสักคำ