บทที่ 27 ขอบคุณสำหรับคำชม

บทที่ 27 ขอบคุณสำหรับคำชม

"อยู่ตึกตรงข้ามงั้นเหรอ..." ซีเหยี่ยถงพึมพำทวนคำพูดเบาๆ กับตัวเอง

"แล้วเขาชื่ออะไรเหรอ" ผ่านไปครู่หนึ่ง ซีเหยี่ยถงเพิ่งนึกคำถามนี้ขึ้นมาได้จึงรีบถามต่อทันที

"อืม... เรื่องนี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน พวกนั้นไม่ได้บอกไว้น่ะ" หลิงมู่เฉียนเฮ่อจื่อพูดอย่างเสียดาย

ถ้าอย่างนั้นเธอควรจะเดินไปหาเขาดีไหม

พอรู้ว่าหลินเฉินอยู่ที่ไหน ซีเหยี่ยถงกลับยิ่งรู้สึกลังเลกล้าๆ กลัวๆ ขึ้นมาเสียอย่างนั้น

แต่เขาช่วยชีวิตเธอเอาไว้ เธอก็ควรไปกล่าวขอบคุณ ไปขอบคุณแล้วติดของขวัญไปด้วยก็เป็นเรื่องปกติ จากนั้นก็ขอเป็นเพื่อนกันมันก็ปกติมากนี่นา

ทุกอย่างล้วนปกติทั้งนั้น

ซีเหยี่ยถงเอ่ยให้กำลังใจตัวเองในใจ และตัดสินใจว่าหลังเลิกเรียนจะไปหาหลินเฉิน