บทที่ 26 การค้นพบ

บทที่ 26 การค้นพบ

"ขอโทษด้วยนะ ฉันขอโทษจริงๆ พวกเรามาตั้งชื่อกันใหม่ดีไหม"

หลินเฉินย่องเข้าไปข้างกายเฉียนเต่าอิน ใช้นิ้วสะกิดไหล่เธอ พลางปลอบใจยัยเด็กซื่อบื้อ

เขาคิดว่าเมื่อกี้ตัวเองคงทำเกินไปหน่อยจริงๆ ทั้งที่ตั้งใจว่าจะร่วมมือกับเฉียนเต่าอินคิดรหัสปฏิบัติการแบบ "เท่ๆ" แท้ๆ

แต่คนอย่างเขา พอพูดสิ่งที่คิดในใจออกมาคำพูดกลับผิดเพี้ยนไปหมด ยิ่งเวลาอยู่ต่อหน้ายัยเด็กบื้อที่ชอบโดนแกล้งอย่างเฉียนเต่าอินด้วยแล้ว

"ฮึ ฉันมันคนทึ่ม คนทึ่มคิดชื่อดีๆ ไม่ออกหรอก~"

เฉียนเต่าอินสะบัดหน้าหนี แม้จะพูดแบบนั้น แต่น้ำเสียงที่ยานคางก็บ่งบอกว่าเธอหายโกรธไปมากแล้ว

ก็นับว่ายังรู้จักตัวเองดีแฮะ

ประโยคนี้หลินเฉินกลืนลงคอไปไม่ได้พูดออกมา เขาทำเพียงยิ้มแล้วโบกมือไปมาในอากาศข้างหน้าพลางเอ่ยว่า