บทที่ 2 ระบบตัวร้าย

บทที่ 2 ระบบตัวร้าย

พอดังเสียงเคาะประตูนี้ขึ้นมา หลินเฉินก็ตัวแข็งทื่อ เขาจำได้ขึ้นใจเลยว่าพระเอกมักจะอยู่คนเดียวแทบตลอดเวลา ไม่มีเพื่อนฝูงอะไรทั้งนั้น แม่บ้านคนก่อนก็ลาออกไปเพราะพฤติกรรมวิตถารสารพัดของพระเอก และตอนนี้ก็ดึกดื่นค่ำมืดแล้ว คนที่จะมาเคาะประตูได้ก็มีอยู่แค่คนเดียวเท่านั้น

หลินเฉินมองออกไปทางตาแมว ก็เป็นพี่สาวข้างบ้านห้องตรงข้ามจริงๆ ด้วย นั่นคือเฉียนเต่าหลินจื่อ

ใบหน้าของเธอแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางบางๆ สวมชุดพนักงานออฟฟิศแบบดั้งเดิม ตอนนี้กำลังพิงอยู่หน้าประตูของเขา พวงแก้มอันประณีตน่ารักเจือไออุ่นระเรื่อหลังการดื่มเหล้า เธอจ้องมองบานประตูตรงหน้าอย่างงุนงง พลางครุ่นคิดว่าทำไมน้องสาวถึงยังไม่ยอมเปิดประตูให้

หลินเฉินกลืนน้ำลายลงคอเอื๊อกใหญ่อย่างเงียบๆ

เหมือนในมังงะเป๊ะ การันตีของแท้

ตอนนี้แม้ว่าตัวเองจะได้เจอกับเนื้อเรื่องเดียวกับในมังงะ แต่หลินเฉินก็ไม่ได้กะจะอุ้มเฉียนเต่าหลินจื่อไปวางบนเตียงใหญ่ของตัวเองตามมังงะหรอกนะ