กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 126 คนธรรมดา เสนอตัวเข้าหา
“ไม่จำเป็นขนาดนั้น”
มู่ปู้อี้สีหน้าแสดงความรังเกียจ แต่ต่อหน้าทรัพย์สินมหาศาลกลับไม่อาจกดมุมปากที่อยากจะยกขึ้นเอาไว้ได้เลย “ฉันยังจำเรื่องที่เธอหาว่าฉันหน้าด้านหน้าทนได้อยู่นะ”
“คำพูดก็พูดไปอย่างนั้น แต่เรื่องราวมันต้องจัดการแบบนี้”
เจียงเซิ่นหยิบเอกสารที่ทำเครื่องหมายไว้เป็นพิเศษออกมาจากโต๊ะ “ในเมื่อตอนนั้นเธอเอ่ยปาก ฉันก็เลยให้คนเตรียมไว้แบบนี้”
[ตรงนี้ต้องมีฉบับแปลจากจีนเป็นจีนเพิ่มเติม คำพูดของเจียงเซิ่นมีความหมายดังนี้: ทุกคำพูดของเธอฉันใส่ใจและจดจำเสมอ ดังนั้นข้อเสียที่เธอทักฉันจะปรับปรุงแก้ไขแน่นอน]
คนที่หน้าบางก็ทำได้เพียงขอโทษและรับประกันด้วยวิธีนี้เท่านั้น
การรักศักดิ์ศรีเป็นเรื่องจริง แต่ความจริงใจที่มีต่อมู่ปู้อี้ก็เป็นเรื่องจริงเช่นกัน