กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 116 การแก้แค้นแบบ “ชเรอดิงเงอร์”
ท่าทางกระตือรือร้นและเป็นฝ่ายเข้าหาก่อนของมู่ปู้อี้ในตอนนี้ ช่างเหมือนกับเด็กน้อยที่กลัวว่าเจียงเซิ่นจะออกไปเที่ยวเล่นโดยไม่พาเธอไปด้วยจริง ๆ
คนหนึ่งหาได้ยากที่จะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน ส่วนอีกคนก็หาได้ยากที่จะวางท่าใส่
หลังจากได้ยินมู่ปู้อี้พูดประโยคนั้นที่ว่า “พี่สาวคนดี~ มองฉันหน่อยสิ~” เจียงเซิ่นก็เงยหน้ามองไปจริง ๆ
ลูกกระเดือกขยับเกร็งขึ้นลงเล็กน้อย สองแขนที่โอบกอดมู่ปู้อี้เอาไว้ก็กระชับแน่นขึ้นอีกหลายส่วน
แต่สิ่งที่พูดออกจากปากกลับเป็น “เธอทับผมฉันแล้ว”
มู่ปู้อี้ดีดตัวขึ้นมาทันที “หา?”
พอคนที่อยู่ในอ้อมอกหายไปกะทันหัน เจียงเซิ่นก็อารมณ์ไม่ดีขึ้นมาอีก
เจียงเซิ่น: ฉันจะหาเรื่องให้ตัวเองไม่สบอารมณ์แบบนี้ไปทำไมกันนะ!