กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 4 เห็นแก่ความหน้าด้านหน้าทนของแกนี่แหละ
ตลอดทางต้องเปลืองน้ำลายไปตั้งเท่าไหร่ เสียเซลล์สมองไปตั้งเท่าไหร่ ในที่สุดรถไฟขบวนเขียวก็แล่นมาถึงสถานีรถไฟชานเมืองเหนือเมืองเยี่ยนจนได้
พอมองดูสายรถเมล์ที่ซับซ้อนยุ่งเหยิงบนป้าย
กับราคาตั๋วที่ติดป้ายบอกไว้ชัดเจนว่าสองหยวน ฟ่านเจี้ยนเปียวก็เครียดขึ้นมาอีกรอบ
สองหยวนงั้นเหรอ ตอนนี้แค่สองเหมาเขายังทำใจจ่ายไม่ลงเลย เหรียญที่เหลืออยู่ไม่กี่เหรียญต้องเก็บไว้ใช้ท่องยุทธภพสิ!
ทำไงดีล่ะ จะแสดงเป็น “ผู้พิทักษ์มรดกทางวัฒนธรรม” อีกรอบดีไหม คนขับรถเมล์คงไม่เล่นด้วยแน่
สายตาของเขาจึงเหลือบไปมองพวกแท็กซี่... แล้วก็สามล้อเครื่องที่กำลังจอดรอรับผู้โดยสารอยู่
โดยเฉพาะพวกลุงขับสามล้อเครื่องเนี่ย ส่วนใหญ่ดูท่าทางจะ... คุยง่าย (หลอกง่าย) ดี