บทที่ 300

บทที่ 300 : เข้าสู่อเวจีปีศาจสวรรค์, ผู้นำสถาบันผู้สง่างามนั้นแท้จริงแล้วไม่ใช่มนุษย์!

โม่เสี่ยวหยูสามารถมีความแข็งแกร่งที่นางมีในวันนี้

มันไม่เพียงแค่พึ่งพาร่างดาบโดยกำเนิดเท่านั้น

นอกจากนี้ยังมีพลังของรุ่นก่อนซ่อนอยู่ในร่างกายของนาง

นั่นคือมรดกของคฤหาสน์มู่หรงทั้งหมด รวมถึงชะตากรรมของตระกูลด้วย

“มันจะไม่แย่เอาหรือ?”

เมิ่งฉางชิงกล่าวหลังจากกลับมามีสติสัมปชัญญะอีกครั้ง

สิ่งนี้เป็นความลับสุดยอดของกองกำลังใดๆ และไม่สามารถแพร่กระจายได้ง่าย

ท้ายที่สุดแล้วเขาไม่ได้มาจากคฤหาสน์มู่หรง

“อาจารย์อาไม่ใช่คนนอก”