บทที่ 299

บทที่ 299 : ทำไมท่านถึงนั่งอยู่บนมือของข้า?, แค่ทำมือให้เปียก แล้วท่านจะพลิกหนังสือได้ง่ายขึ้น...

เมื่อเทียบกับความวุ่นวายภายนอก

เมิ่งฉางชิงเงียบมากเมื่ออยู่เคียงข้างเยว่โหยวฉาน เขาไม่ได้มีส่วนร่วมในความขัดแย้งเล็กน้อย แม้ว่าใครจะมาพบเขา เขาก็ไม่เคยออกไปข้างหน้า

อาจกล่าวได้ว่าเขาไม่มีหูที่จะได้ยินสิ่งภายนอก และจิตใจของเขามุ่งเน้นไปที่การฝึกตนเท่านั้น

แสงแดดอันอบอุ่นส่องเข้ามาจากหน้าต่าง

ตกลงบนใบหน้าของเมิ่งฉางชิง

ในเวลานี้ เขากำลังอ่านหนังสือทักษะดาบที่ยืมมา

ต้องพูด

ทักษะดาบของวังดาบนั้นไม่ธรรมดาและเป็นแรงบันดาลใจให้เขาอย่างมาก

ในปีนี้การเก็บเกี่ยวอาจกล่าวได้ว่าใหญ่มาก