เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เซี่ยหมิงหยวน~” เสียงกู่ร้องยามดึกสงัดของเหวินจิ่นเกอ ทำให้ทั่วทั้งจวนกั๋วกงพิทักษ์แคว้นสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ
เหวินจิ่นเกอถูกเซี่ยหมิงหยวนอุ้มมายังห้องคลอดที่ตระเตรียมไว้แต่เนิ่น ๆ แล้ว หมอตำแยและหมอหลวงต่างก็รออยู่ด้านใน
“ท่านซื่อจื่อออกไปก่อนเถิดเจ้าค่ะ! ทางนี้ของซื่อจื่อฮูหยินมีพวกเราดูแลอยู่!” แม่นมหลานเห็นว่าเซี่ยหมิงหยวนไม่มีความสำนึกที่คิดจะออกไปเลยแม้แต่น้อย จึงจำต้องออกหน้ามาไล่คนออกไป การคลอดบุตรนี้จะวอกแวกไม่ได้แม้แต่นิดเดียว
“ข้าจะอยู่แค่ตรงมุมห้อง ไม่รบกวนพวกเจ้าหรอก!” เซี่ยหมิงหยวนพูดอะไรกันก็ไม่ยอมออกไป
“เซี่ยหมิงหยวน ข้ากำลังคลอดลูกอยู่นะ ท่านรีบออกไปเถิด ข้าไม่อยากให้ท่านเห็นสภาพที่น่าเกลียดที่สุดของข้า~” เหวินจิ่นเกอกล้ำกลืนความเจ็บปวดพลางเอ่ยขึ้น
เซี่ยหมิงหยวนคุกเข่าลงข้างเตียงของนาง กุมมือของเหวินจิ่นเกอไว้