กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เหนียงเหนียง จดหมายของอ๋องหรงเจ้าค่ะ~” นางกำนัลนางหนึ่งยื่นจดหมายให้แก่พระสนมเต๋อที่กำลังสวดมนต์อยู่เบื้องหน้าพระพุทธรูป
พระสนมเต๋อเปิดแผ่นจดหมายออก บนใบหน้าเผยรอยยิ้มออกมาได้ยากยิ่ง ทว่าหลังจากนั้นสีหน้ากลับยิ่งทวีความน่าเกลียดขึ้นเรื่อย ๆ
“เขาถึงกับตำหนิข้าหรือ ข้าทำไปมากมายถึงเพียงนี้มิใช่เพื่อเขาหรอกหรือ” พระสนมเต๋อขว้างจดหมายลงบนพื้นด้วยความโมโห
“ต้องเป็นนังแพศยาเยวี่ยหลิงซีผู้นั้นที่คอยเป่าหูอยู่ข้างกายแน่ ไท่ซือเยวี่ยช่างมีอุบายล้ำเลิศแท้ ๆ ถึงกับเอาบุตรสาวของตนเองมาเป็นเหยื่อล่อ~” พระสนมเต๋อโยนความผิดทั้งหมดนี้ไปที่เยวี่ยหลิงซีอีกครั้ง คิดว่าเป็นเยวี่ยหลิงซีที่คอยยุแยงให้พวกเขาสองแม่ลูกแตกคอกัน