กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“สามี ท่านบอกมาซิว่าดึกดื่นค่ำคืนพากลุ่มคนออกไปเตร็ดเตร่ไร้สาระอะไรกัน” เหวินจิ่นเกอมองเซี่ยหมิงหยวนที่เดินทางกลับมาด้วยความเหน็ดเหนื่อยฝุ่นจับเต็มกายพลางเอ่ยขึ้น
บนร่างของคนผู้นี้มีฝุ่นละอองติดอยู่ มองปราดเดียวก็รู้ว่าออกไปนอกเมืองมา การวิ่งวุ่นกรำศึกทุกเมื่อเชื่อวันเช่นนี้เมื่อใดถึงจะสิ้นสุดลงเสียทีนะ!
“ฮูหยินอย่าได้ตำหนิเลย มิใช่บอกกับเจ้าแล้วหรือว่ามิต้องรอข้า ไฉนยังคงเป็นเช่นนี้อีก!” เซี่ยหมิงหยวนรีบร้อนล้างหน้าล้างตาในห้องข้างแล้วเดินออกมา เหวินจิ่นเกอยังคงถือหนังสือนิยายเล่าเรื่องอ่านอยู่
“ดึกดื่นมากแล้ว อย่าได้ดูอีกเลย ระวังจะปวดตา!” เซี่ยหมิงหยวนดึงหนังสือนิยายเล่าเรื่องในมือของเหวินจิ่นเกอออกไป ทำเอาเหวินจิ่นเกอไม่พอใจยิ่งนัก