เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เหตุใดถึงให้เจ้าเข้าวังในเวลานี้เล่า” เหวินจิ่นเกอขยี้ตาพลางเอ่ยถาม
ยามที่เซี่ยหมิงหยวนลุกขึ้นพลอยทำให้กระเทือนจนนางตื่นพอดี เวลานี้น้ำเสียงของนางจึงยังแฝงไปด้วยความงัวเงียอยู่มาก
“ขออภัยด้วยที่ทำให้เจ้าตื่น เจ้าหลับต่อเถิด ในเมื่อเป็นฮองเฮาเหนียงเหนียงที่ส่งคนมาเชิญด้วยพระองค์เอง แสดงว่าในวังคงจะมีเรื่องด่วนจริง ๆ ข้าต้องไปสักเที่ยว!” เซี่ยหมิงหยวนประทับจูบลงบนหน้าผากของเหวินจิ่นเกอเบา ๆ จากนั้นจึงกล่อมนางจนหลับแล้วค่อยจากไป
เหวินจิ่นเกอหลับยาวจนถึงฟ้าสาง ข้างกายยังคงว่างเปล่าไร้เงาผู้ใด คาดว่าหลังจากเซี่ยหมิงหยวนจากไปแล้วก็ยังไม่เคยกลับมาอีกเลย
“ชุนเหอ เตรียมมื้อเช้าให้ข้าเถิด!” เหวินจิ่นเกอหาวหวอด เพราะเหตุที่กำลังตั้งครรภ์ยามนี้นางจึงยิ่งทวีความเหนื่อยล้าขึ้นเรื่อย ๆ
ชุนเหอชะเง้อมองเข้าไปในห้องแวบหนึ่ง จากนั้นเสียงของเหวินจิ่นเกอก็ดังขึ้น