เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ดูเอาเถิด สองคนนี้ช่างเป็นกิ่งทองใบหยกโดยแท้ หากจะพูดแล้วก็ยังเป็นน้องสาวของข้าผู้นี้ที่มีวาสนาดี เจ้าหนูสองคนนั้นที่บ้านข้าก็ไม่รู้ว่าเมื่อใดจะทำให้ข้าเบาวางใจได้เสียที!” ฮูหยินน้อยตระกูลจงมองดูพวกเซี่ยหมิงหยวนทั้งสองเดินเข้ามา รอยยิ้มบนใบหน้าก็มิวายขาดสาย เอ่ยปากชื่นชมไม่ขาดปาก
“ก่อนหน้านี้ได้ยินเรื่องของหมิงหยวน พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้ใหญ่บ้านข้าร้อนอกร้อนใจจนส่งคนไปสืบข่าวทุกหนแห่ง บัดนี้ได้เห็นแล้วก็ถือว่าวางใจได้เสียที มิใช่ว่าอย่างไรที่บ้านก็ต้องส่งคนมาดูสักรอบหรอกหรือ ข้านี่แหละจึงอาสามาเองเสียเลย!” ฮูหยินน้อยตระกูลจงกล่าวเช่นนี้ก็เพื่อแสดงให้เห็นถึงความสำคัญที่ตระกูลจงมีต่อเรือนของเซี่ยฮูหยินรอง
พวกนางเดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาสักคราย่อมมิใช่เรื่องง่าย ทว่าก็มิกลัวที่จะให้ผู้อื่นล่วงรู้ว่าเบื้องหลังของเซี่ยฮูหยินรองนั้นมีคนคอยหนุนหลัง นี่ก็เป็นเหตุผลว่าเหตุใดหลายปีมานี้เซี่ยฮูหยินรองจึงมีความมั่นใจเปี่ยมล้นถึงเพียงนี้ อาจกล่าวได้ว่ากึ่งหนึ่งมาจากนายท่านรองตระกูลเซี่ยและบุตรชายที่สร้างชื่อเสียง อีกกึ่งหนึ่งย่อมมาจากตระกูลฝ่ายแม่ของตนเอง