เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เหตุใดถึงยังไม่มีผู้ใดมาอีก” เหวินจิ่นเกอเดินไปเดินมาอยู่ภายในห้อง ทั้งยังวิ่งไปแอบมองที่ข้างประตูอยู่เป็นระยะ ๆ
ในทางกลับกัน เซี่ยหมิงหยวนกลับมีสีหน้าท่าทางสงบนิ่งผ่อนคลายขณะนั่งจิบชา ไม่มีความร้อนรนแม้แต่น้อย จนทำให้นางเริ่มเกิดความสงสัยขึ้นมาบ้าง...
“คงมิใช่ว่าระหว่างทางเกิดเรื่องผิดพลาดอะไรกันขึ้นหรอกนะ มิใช่ว่าเจ้าบอกว่าวันนี้พวกเขาวางแผนจะเปิดโปงเจ้าต่อหน้าธารกำนัลว่าแปรพักตร์ไปเข้ากับซีเซี่ยกลายเป็นคนทรยศหรอกหรือ จะเป็นไปได้หรือไม่ว่ายามนี้กำลังมัวแต่รุมประณามเจ้าอยู่ จึงไม่มีเวลามาจับชู้ข้าที่นี่” เหวินจิ่นเกอกล่าวจบก็มิวายชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง
เซี่ยหมิงหยวนรู้สึกขบขันอยู่บ้าง จะมีผู้ใดที่ใจร้อนรนอยากให้คนมาจับชู้ตนเองถึงเพียงนี้กัน หรือว่าอยากจะเล่นลูกไม้อันใดใหม่ ๆ ดูท่าแล้ว...
แน่นอนว่าเหวินจิ่นเกอย่อมมิล่วงรู้ว่าในใจของเขา ณ เพลานี้กำลังคิดอะไรกันอยู่ มิเช่นนั้นนางคงต้องขับไล่บุรุษผู้นี้ออกไปนอกเรือนสักหลายวันหลายคืนเป็นแน่...
ชั่วครู่ต่อมา องครักษ์เงาชุดดำผู้หนึ่งก็ส่งเสียงรายงานขึ้นจากมุมมืด