เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“จูอัน เจ้ากับท่านแม่กำลังคุยกระซิบกระซาบเรื่องใดกันอยู่ หรือว่ากำลังคิดจะปิดบังอะไรกันจากผู้ใดกัน!” เหวินจิ่นเกอมือหนึ่งเกาะกุมชุนเหอ อีกมือหนึ่งค้ำเอวเอาไว้
เพราะในครรภ์มีถึงสองคน เหวินจิ่นเกอที่ตั้งครรภ์ยังไม่ถึงห้าเดือนจึงดูมีขนาดใหญ่กว่าผู้อื่นมากนัก
จูอันรีบลุกขึ้นมาช่วยประคองให้เหวินจิ่นเกอนั่งลง
“พี่สะใภ้ ข้ามิได้พูดอะไรกันเลยเจ้าค่ะ! เพียงแต่ท่านแม่กำลังเอ็ดข้าอยู่ ว่าข้าแอบหนีออกไปเที่ยวเล่นทั้งวันจนไม่เห็นเงาคนในแต่ละวัน!” จูอันยังนับว่ามีไหวพริบไว จึงหัวเราะกลบเกลื่อนให้เรื่องนี้ผ่านพ้นไป
แม้ในใจเหวินจิ่นเกอจะไม่ค่อยเชื่อคำพูดของนาง ทว่าจูอันเห็นได้ชัดว่ากำลังเบี่ยงประเด็น นางจึงไม่ซักไซ้ไล่เลียงเรื่องนี้ให้มากความอีก
สายตาของเหวินจิ่นเกอทอดมองไปยังกระบุงเย็บผ้าบนโต๊ะ ด้านในมีเสื้อผ้าตัวเล็กที่เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้วชิ้นหนึ่ง
“ท่านแม่กำลังตัดเย็บเสื้อผ้าให้เด็กในครรภ์หรือเจ้าคะ” เหวินจิ่นเกออดมิได้ที่จะหยิบขึ้นมาพลิกดูซ้ายขวา