เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่เหวินจิ่นเกอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตนเองนอนอยู่บนเตียงแล้ว ฮูหยินโหวที่นั่งอยู่ด้านข้างเห็นบุตรสาวฟื้นขึ้นมา จึงรีบสาวเท้าเข้ามาที่ข้างเตียงโดยเร็ว
“ขอบคุณฟ้าดิน เจ้าสาวใช้คนนี้นี่ช่างเป็นผีเลอะเลือนจริง ๆ ตัวเองตั้งครรภ์ลูกแล้วยังไม่รู้เรื่องอีก~” ฮูหยินเหวินพยุงนางลุกขึ้นนั่ง พลางบ่นพึมพำไม่หยุดปาก
เหวินจิ่นเกอยังไม่ทันได้สติจากคำพูดที่ฮูหยินเหวินเพิ่งเอ่ยออกมา ได้แต่มองฮูหยินเหวินตาค้าง
เห็นเพียงฮูหยินเหวินทอดถอนหายใจ ในใจคิดว่าเด็กทั้งสองคนนี้ช่างเลอะเลือนกันเสียจริง ทว่าพูดไปแล้วก็เป็นเพราะไม่มีประสบการณ์เอาเสียเลย~
“ข้าได้ยินชุนเหอบอกว่า เจ้าไม่สบายเนื้อสบายตัวเช่นนี้มาหลายวันแล้ว ไฉนถึงไม่เชิญหมอมาตรวจดูเล่า โชคดีที่วันนี้อยู่กับพวกพี่ชายของเจ้า หากเกิดเรื่องอะไรกันขึ้นมาจริง ๆ เจ้าคงได้เสียใจภายหลังแน่!” ฮูหยินเหวินพูดพลางใช้นิ้วจิ้มไปที่หน้าผากของบุตรสาวเบา ๆ อย่างยังไม่หายเคือง