กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ต้องยอมรับเลยว่าพระชายาอ๋องหลี่ผู้นี้เป็นคนรักและถนอมบุปผาอย่างแท้จริง เจ้าดูดอกโบตั๋นเหล่านี้สิ แต่ละดอกช่างงดงามหยาดเยิ้ม มองปราดเดียวก็รู้ว่าได้รับการดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี หากให้ดอกไม้เหล่านี้ไปอยู่ในเรือนข้า ไม่ทันพ้นหนึ่งวันคงได้เหี่ยวเฉาหมดแน่!” หลินซิ่วหร่วนโน้มตัวลงมองดอกโบตั๋น เพียงครู่เดียวก็ยืดตัวขึ้นแล้วเอ่ยชวนพวกเหวินจิ่นเกอคุยเจื้อยแจ้ว
“เจ้าจงระวังให้ดี ดอกไม้เหล่านี้ล้ำค่ายิ่งนัก!” เสียงอันเอาแต่ใจของสตรีผู้หนึ่งแว่วดังมาจากที่ไม่ไกล