กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหวินจิ่นเหยียนมาถึงเมืองเยี่ยนเหมินได้หลายวันแล้ว ทุกวันเอาแต่ตามเซี่ยหมิงหยวนออกแต่เช้าตรู่กลับยามค่ำมืด ไม่รู้ว่ากำลังวุ่นวายอยู่กับอะไรกัน...
“พี่สะใภ้ พี่สาวหลิวอิ๋งมาแล้ว!” เสียงของจูอันดังแว่วมาจากด้านนอก
ด้านหลังจูอันมีจ้าวหลิวอิ๋งตามมา ทั้งสองเดินคุยยิ้มแย้มเข้ามา จ้าวหลิวอิ๋งเห็นเหวินจิ่นเกอกำลังจะพยุงตัวลุกขึ้นนั่งโดยมีชุนเหอคอยประคอง จึงรีบก้าวเข้าไปห้ามปรามทันที
“เจ้าทำอะไรกัน นอนพักผ่อนให้ดีเถิด ข้าเพียงมาเยี่ยมดูเจ้า อย่าได้ทำให้ตนเองต้องบาดเจ็บซ้ำอีกเลย!” จ้าวหลิวอิ๋งประคองแขนอีกข้างของนางพลางจัดแจงให้นั่งลงอย่างเรียบร้อย ชุนเหอก็หยิบหมอนอิงใบใหญ่มาหนุนไว้ด้านหลังของเหวินจิ่นเกอ
“ล้วนเป็นท่านแม่และพวกนางที่ระวังจนเกินไป อันที่จริงยามนี้ข้าไม่ค่อยเจ็บแล้ว ขยับเขยื้อนบ้างก็ย่อมได้!” เหวินจิ่นเกอกล่าว