เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหลียนเสวี่ยอู้ตั้งแต่กลับมาจากวัดแสงพุทธะก็เอาแต่หมกตัวอยู่ในห้องไม่ออกไปไหน ในใจนางยังคงหวาดกลัว คนที่ส่งออกไปสืบข่าวแจ้งว่าเหวินจิ่นเกอถูกพบตัวแล้ว ทั้งยังกลับไปถึงจวนตระกูลเซี่ยแล้ว
“เหตุใดนังเหวินจิ่นเกอนี่ถึงได้ดวงแข็งนัก หน้าผาสูงชันปานนั้นยังตกไปไม่ตายอีก~” เหลียนเสวี่ยอู้เดินวนไปเวียนมาอยู่ในห้องของตน
ซงเซียงมองดูความกระวนกระวายใจของคุณหนูตนในยามนี้ ตัวนางเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเลย นางเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดเชียวนะ! คุณหนูยังมีนายท่านกับฮูหยินคอยคุ้มกะลาหัว แต่นางต้องตายจริง ๆ แน่~
“คุณหนู ยามนี้พวกเราควรทำอย่างไรดีเจ้าคะ? เซี่ยเส้าฮูหยินไม่ตาย ตระกูลเซี่ยต้องมาเอาเรื่องถึงเรือนแน่เจ้าค่ะ~”
“หุบปาก!” อารมณ์ของเหลียนเสวี่ยอู้เดิมทีก็หงุดหงิดงุ่นง่านอยู่แล้ว พอได้ยินซงเซียงพูดเช่นนี้ก็ยิ่งหงุดหงิดจนทนไม่ไหว
ทางด้านเรือนที่ห้าของตระกูลเซี่ย เซี่ยหมิงเสวี่ยหลังจากรู้ว่าเหวินจิ่นเกอขาหักก็ดีใจจนเนื้อเต้น