เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในใจของเหลียนเสวี่ยอู้ขุ่นเคืองแทบแย่ ฮูหยินเหลียนที่อยู่ข้างกายถลึงตาใส่นางทีหนึ่ง พลางตำหนิในใจที่บุตรสาวไม่รู้จักทำให้สบายใจ
เรื่องวุ่นวายเล็ก ๆ น้อย ๆ เพียงชั่วพริบตานั้นมิได้ส่งผลกระทบต่ออารมณ์ของผู้คนสักเท่าใด เหวินจิ่นเกอกับจ้าวหลิวอิ๋งถูกชะตากันเป็นอันมาก ทั้งสองนั่งอยู่ด้วยกัน ปากน้อย ๆ ก็แทบไม่หยุดขยับเลย
“นี่เป็นครั้งแรกที่หลิวอิ๋งกลับมาอยู่บ้านแล้วมีความสุขถึงเพียงนี้กระมัง ลูกสะใภ้ของเจ้าผู้นี้คงถูกชะตานางจริง ๆ เสียแล้ว~” ฮูหยินจ้าวทอดสายตามองดูจ้าวหลิวอิ๋งที่พูดคุยหัวเราะอยู่กับเหวินจิ่นเกอพลางเอ่ยอย่างทอดถอนใจ
“เด็กคนนี้ผ่านวันเวลาอันยากลำบากมามากจริง ๆ ไม่รู้ว่าวันหน้าจะมีวาสนาอะไรกัน ข้ากับเฒ่าจ้าวก็มีนางเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียว ได้แต่หวังว่าวันหน้านางจะปลอดภัยราบรื่น!” ฮูหยินจ้าวทอดถอนใจกล่าว
“เจ้าพูดจาอะไรกันเช่นนี้ หลิวอิ๋งเป็นคุณหนูที่ดีถึงเพียงนี้ วันหน้าย่อมต้องมีที่พึ่งพิงอันดีงามแน่นอน~” ฮูหยินรองตระกูลเซี่ยล่วงรู้เหตุผลเบื้องลึก จึงได้เอ่ยปลอบโยนฮูหยินจ้าว