ตอนที่ 150 ป่วยไข้

คืนแรกที่มาถึงเมืองเยี่ยนเหมิน เหวินจิ่นเกอนอนหลับได้ไม่ค่อยสนิทนักจริง ๆ ช่วงครึ่งคืนแรกยังพอทน แต่พอเข้าสู่ครึ่งคืนหลังกลับรู้สึกหนาวเย็นยิ่งนัก ตลอดทั้งคืนจึงได้แต่มุดตัวขดอยู่ในอ้อมอกของเซี่ยหมิงหยวน เกาะติดเขาแน่นยามหลับใหล

เป็นจริงดังคาด พอถึงวันที่สองเหวินจิ่นเกอก็ตัวร้อนเป็นไข้เสียแล้ว เรื่องนี้ทำให้เซี่ยฮูหยินรองร้อนอกร้อนใจจนแทบแย่

“ข้าบอกแล้วมิใช่หรือว่าเตาใต้พื้นในห้องนี้ต้องจุดไฟไว้ตลอดทั้งคืน เหตุใดไฟถึงได้มอดดับไปได้” เซี่ยฮูหยินรองเรียกบ่าวไพร่ทุกคนที่คอยปรนนิบัติในสวนเหมยออกมารวมตัวกันทันที

“ข้าเคยบอกไว้หรือไม่ว่าสะใภ้น้อยกลัวหนาว อุณหภูมิในห้องนี้ห้ามให้ขาดความอบอุ่นเด็ดขาด พวกเจ้าทำงานกันอย่างไร สาวใช้ที่รับผิดชอบจุดไฟเมื่อวานนี้อยู่ที่ใด!” เซี่ยฮูหยินรองนั่งอยู่บนเก้าอี้ ทอดสายตามองกลุ่มสาวใช้ที่ยืนเรียงรายอยู่ในลานเรือน