ตอนที่ 149 ถึงเมืองเยี่ยนเหมิน

ในที่สุดพวกของเหวินจิ่นเกอก็ออกจากเมืองตระกูลเก๋อ การเดินทางหลังจากนั้นค่อนข้างราบรื่น ไม่ได้เกิดเรื่องวุ่นวายอะไรกันขึ้นมาอีก

“ผ่านเมืองอีกแห่งหนึ่งพวกเราก็จะถึงเมืองเยี่ยนเหมินแล้ว” เซี่ยหมิงหยวนเลิกม่านขึ้นมองออกไปด้านนอกพลางเอ่ย

พวกนางเร่งเดินทางตลอดเส้นทางนี้ก็กินเวลาร่วมครึ่งค่อนเดือนแล้ว หิมะบนท้องฟ้าก็เริ่มโปรยปรายลงมา ในฤดูหนาวเมืองเยี่ยนเหมินหนาวเย็นยิ่งนัก ไม่รู้ว่าเหวินจิ่นเกอจะทนรับไหวหรือไม่

“สามี หนาวเหลือเกินเจ้าค่ะ…” เหวินจิ่นเกอขดตัวอยู่ในอ้อมอกของเซี่ยหมิงหยวนพลางเอ่ย

“ทนอีกเพียงครึ่งวันพวกเราก็ถึงแล้วล่ะ~” ในรถม้าไม่อาจใช้ถ่านได้ สิ่งที่พอจะให้ความอบอุ่นได้จึงมีเพียงเตามือและเสื้อคลุมตัวนี้ นับว่าลำบากเหวินจิ่นเกอยิ่งนักจริง ๆ

ณ จวนตระกูลเซี่ยแห่งเมืองเยี่ยนเหมิน เพิ่งจะแขวนโคมไฟสีแดงสดขึ้น ทุกหนแห่งในจวนล้วนได้รับการตกแต่งจัดแจงอย่างประณีตโดยเซี่ยเอ้อร์ฮูหยิน