เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหวินจิ่นเกอพักค้างคืนที่จวนโหวเหวินอันหนึ่งคืน นางพอจะล่วงรู้แล้วว่าช่วงเวลานี้เกิดเรื่องอะไรกันขึ้นกับโหวเหวินอันบ้าง ทว่าเช่นนี้ก็ดีเหมือนกัน จวนจะได้สงบลงบ้าง อีกทั้งยังสะดวกต่อการพักฟื้นร่างกายของเฒ่าชราผู้นี้หนาน
เหวินจิ่นเกอก้าวขึ้นรถม้าเตรียมตัวกลับบ้าน แต่กลับได้พบคนที่ไม่คาดคิดว่าจะเจออยู่ภายในรถม้า
“เหตุใดท่านจึงมาอยู่ที่นี่ได้” เซี่ยหมิงหยวนนั่งตัวตรงอย่างผึ่งผายอยู่ภายในรถม้า เขาเงยตาขึ้นมองเหวินจิ่นเกอแวบหนึ่ง ก่อนจะดึงนางเข้ามานั่งเคียงข้างตนเองในทันที
“ยามนี้ลุงจงก็พลอยเรียนรู้เรื่องไม่ดีไปด้วยแล้ว ถึงขั้นไม่บอกกล่าวล่วงหน้าสักคำเลยเจ้าค่ะ” เหวินจิ่นเกอกล่าวขึ้นพลางแสร้งทำเป็นปราณชีวิต
ชุนลู่ยังมิทันได้ยินเสียงอุทานด้วยความตกใจของเหวินจิ่นเกอจากด้านนอก ประกอบกับมีสัญญาณบอกใบ้จากลุงจง นางจึงมิได้ก้าวเข้าไปด้านใน หากแต่นั่งอยู่เคียงข้างลุงจงที่ด้านนอก