เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เหวินจิ่นเกอได้รับจดหมายจากหวงเจียวเจียว นางกล่าวในจดหมายว่าอยู่ที่หย่งโจวสบายดียิ่งนัก เดือนหน้าจะเร่งเดินทางกลับมาร่วมงานแต่งงานของนาง
“ชุนลู่ ให้ลุงจงไปเตรียมรถม้า ข้าจะไปจวนโหวเหวินอันสักเที่ยว…”
จวนโหวเหวินอัน
โหวเหวินอันในยามนี้มักอยู่ติดจวนเพื่อคอยดูแลเฒ่าชราผู้นี้หนาน นับแต่รู้ว่าเฒ่าชราผู้นี้หนานเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว โหวเหวินอันก็ดูแก่ชราลงไปถนัดตา ความบาดหมางเพียงเล็กน้อยในวัยเยาว์ระหว่างเขากับเฒ่าชราผู้นี้หนานพลันมลายหายไปสิ้น
แรกเริ่มเดิมทีการที่เขามาเยือนเรือนเหยียนเหนียนทุกวันยังคงถูกรังเกียจ ทว่าอย่างไรเสียก็เป็นแม่ลูกกัน กาลเวลาผ่านไปเนิ่นนานเข้า หัวใจของเฒ่าชราผู้นี้หนานก็อ่อนยวบลงจนได้
“เจ้าก็อย่ามัวแต่ยืนทื่อเป็นตอไม้อยู่ตรงนี้เลย ควรไปทำสิ่งใดก็ไปทำเถิด! มีคนคอยอยู่เป็นเพื่อนข้าตั้งมากมายปานนี้!”