ตอนที่ 102 คนรู้จักเก่าของอ๋องคัง

ซื่อจื่ออ๋องคังเองก็สะกดรอยตามอยู่หลายวันกว่าจะหาถึงที่นี่ได้ คาดว่าเจ้านายของที่นี่คงมีฝีมืออยู่บ้างถึงกับตั้งสิ่งกีดขวางไว้ในภูเขา หากมิใช่เพราะเขารู้วิชาเหาะเหินพิสดารอยู่บ้าง เกรงว่าคงไม่อาจเข้ามาได้ในเวลาอันสั้นจริง ๆ

“เจ้าหนู ดูไม่ออกเลยว่าจะมีฝีมืออยู่บ้าง ถึงกับเข้ามาได้อย่างง่ายดายเช่นนี้” หมอเทพยุทธ์พาพ่อบ้านปรากฏตัวขึ้นที่ด้านนอกเรือนพัก

เขากวาดสายตามองซื่อจื่ออ๋องคังตั้งแต่หัวจรดเท้าคราหนึ่ง เห็นคิ้วตาของอีกฝ่ายมีความคล้ายคลึงกับคนผู้นั้นอยู่หลายส่วน

“มิทราบว่าคุณชายแซ่อันใด” คำถามกะทันหันของหมอเทพยุทธ์ทำให้ท่านซื่อจื่ออ๋องคังชะงักไปชั่วครู่