เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หลังจากซื่อจื่ออ๋องคังออกมาจากจวนนายอำเภอ ก็มุ่งหน้าไปยังเรือนพักแห่งหนึ่งซึ่งใช้เป็นที่พักชั่วคราว
“คนฟื้นขึ้นมาหรือยัง” ซื่อจื่ออ๋องคังเอ่ยถาม
“ซื่อจื่อโปรดวางใจ คนผู้นั้นไม่เป็นอะไรมากแล้ว เพิ่งจะฟื้นขึ้นมาเมื่อครู่นี้ขอรับ” ชายหนุ่มท่าทางคล้ายองค์รักษ์ผู้หนึ่งกล่าวรายงาน
คนที่ทั้งสองพูดถึงก็คืออวิ๋นอี้ที่ล่อกลุ่มคนน่าสงสัยไปในวันนั้น บาดแผลของเขาฉกรรจ์ยิ่งนัก ทว่าโชคดีที่พวกซื่อจื่อตามหาจนพบ จึงรอดชีวิตมาได้หนึ่งสายเลือด หากช้าไปเพียงก้าวเดียว ก็ไม่รู้ว่าป่านนี้จะยังมีชีวิตอยู่อีกหรือไม่
อวิ๋นอี้ลืมตาขึ้นก็พบว่าตนเองอยู่ในสถานที่แปลกตา จึงพยายามดิ้นรนจะลุกขึ้น
“เจ้าอย่าเพิ่งลุก นายท่านเปลืองแรงไปมหาศาลกว่าจะช่วยชีวิตเจ้ากลับมาได้ อย่าได้ขยับซี้ซั้วเชียว” เว่ยเจ๋อซึ่งเป็นอีกหนึ่งองค์รักษ์คนสนิทของซื่อจื่ออ๋องคังเฝ้าอยู่ที่นี่มาโดยตลอด
“ซื่อจื่ออ๋องคังมาแล้วหรือ” เซี่ยหมิงหยวนมีความสัมพันธ์อันดียิ่งกับซื่อจื่ออ๋องคัง ย่อมต้องรู้จักคนข้างกายเขา จึงได้เอ่ยถามขึ้นหนึ่งประโยค