ตอนที่ 249 ความจริงฉันยังมีลูกชายอีกคน

ตอนที่ 249 ความจริงฉันยังมีลูกชายอีกคน

ซือจิ่งเหนียนพึมพำทวนคำพูดไม่กี่คำนี้ซ้ำ ๆ มุมปากยกยิ้มอย่างน่าเวทนา เสียงหัวเราะดังขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายกลายเป็นเสียงคำรามแหบพร่าที่เกือบจะแหลกสลาย

ในเวลานั้นเอง บริเวณกระเพาะอาหารของเขาก็พลันปวดบิดเสียดแทงราวกับมีมีดแหลมคมนับไม่ถ้วนกำลังกวนคว้านอย่างบ้าคลั่ง

สีหน้าของซือจิ่งเหนียนซีดเผือดราวกับกระดาษในชั่วพริบตา เหงื่อเย็นไหลรินตามขมับจนผมปรกหน้าผากเปียกชุ่ม

เขานอนขดตัวอยู่บนพื้นอันเย็นเยียบ สองมือกุมท้องไว้แน่น ร่างกายงอเหมือนกุ้ง กัดฟันแน่นจนส่งเสียงดังกึก ๆ แต่กลับไม่ยอมส่งเสียงครางด้วยความเจ็บปวดออกมาแม้แต่น้อย