ตอนที่ 248 ความผูกพันพ่อลูก สิ้นสุดลงตรงนี้

ตอนที่ 248 ความผูกพันพ่อลูก สิ้นสุดลงตรงนี้

ซือเฉิงเย่เดินออกมาจากห้องประชุม สีหน้ามืดมนจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้

คนขับรถเตรียมรถไว้เรียบร้อยแล้วตั้งแต่นาน พอเห็นเขาเดินออกมาก็รีบเปิดประตูรถให้อย่างนอบน้อม

“ไปสถานกักกัน”

น้ำเสียงของซือเฉิงเย่เย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง แฝงไปด้วยเพลิงโทสะที่สะกดกลั้นไม่อยู่

รถแล่นไปบนถนนลาดยางอย่างราบเรียบ ซือเฉิงเย่เอนพิงเบาะหลัง ปลายนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาวซีดเพราะลงแรงบีบแน่น

เขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ตก ซือจิ่งเหนียนเป็นผู้สืบทอดที่ตระกูลซือทุ่มเทอบรมเลี้ยงดูมาอย่างประณีตแท้ ๆ อนาคตไกลไร้ขีดจำกัด ทำไมถึงต้องดึงดันเอาตัวเองมุ่งสู่เส้นทางตันอย่าง “การรับสารภาพ” ให้ได้