กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 179 นั่นคือจุดเริ่มต้นความรักของพวกเรา
เขาโหดเหี้ยมขนาดนี้ได้อย่างไร ถึงได้ผลักผู้หญิงที่รักเขายิ่งกว่าชีวิตคนนั้นลงสู่ห้วงลึกแห่งความตาย
ร่างกายของซือจิ่งเหนียนสั่นสะท้านอย่างไม่อาจควบคุม เขายกสองมือขึ้นกุมศีรษะ จิกลายนิ้วลึกเข้าไปในหนังศีรษะ ราวกับว่าการทำเช่นนี้จะช่วยบรรเทาความเจ็บปวดในใจลงได้
น้ำตาเอ่อล้นออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ไหลผ่านสองแก้มของเขาและหยดลงบนพื้นอันเย็นเยียบ
“นั่วนั่ว ผมผิดไปแล้ว... ผมผิดไปแล้วจริง ๆ...”
เขาพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและแตกสลาย แฝงไว้ด้วยความเสียใจและเจ็บปวดอันไร้ที่สิ้นสุด
ตัวเขาที่เคยเรียกลมเรียกฝนและวางแผนการอย่างเฉียบขาดในห้างสรรพสินค้า บัดนี้กลับเหมือนเด็กน้อยผู้ไร้ที่พึ่ง ถูกความเสียใจและความเจ็บปวดกลืนกินจนหมดสิ้น
ไม่กี่นาทีต่อมา