เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122 - มรดกอันล้ำค่า
เมื่อได้ยินดังนั้น จี้เหอเซียนไม่ได้แสดงท่าทีแปลกใจมากนัก มีเพียงความดีใจที่คนปกติควรจะมีเท่านั้น
แต่ในใจของเขากลับเริ่มระแวดระวังขึ้นมาอีกครั้ง
ผู้อาวุโสฉีอวิ๋นท่านนี้ ในอดีตเคยเป็นบรรพชนที่สร้างคุณูปการให้กับเผ่าพันธุ์มนุษย์จริง แต่ตอนนี้เวลาผ่านไปเนิ่นนานขนาดนี้ ใครจะรู้ว่าในใจของเขาคิดอะไรอยู่
ชาติก่อนจี้เหอเซียนอ่านนิยายแฟนตาซีมาไม่น้อย
คำว่า การยึดร่าง ผุดขึ้นมาในหัวทันทีที่ฉีอวิ๋นเปล่งเสียงออกมา
ตอนนี้เขายิ่งต้องระมัดระวังตัวเป็นร้อยเท่าพันเท่า
เขาชำเลืองมองอู๋จวิ้นเวยที่อยู่ข้างๆ ประจวบเหมาะกับที่อู๋จวิ้นเวยก็กำลังมองเขาอยู่ ทั้งสองแลกเปลี่ยนสายตากันอีกครั้ง และต่างก็เริ่มระวังตัวจากก้นบึ้งของหัวใจ
อู๋จวิ้นเวยในตอนนี้ผอมลงกว่าชาติก่อนมาก แต่ก็ยังดูบึกบึนกว่าคนทั่วไป เมื่อเทียบกับจี้เหอเซียนแล้ว เขาดูขาดความเฉียบแหลมไปบ้าง จึงทำให้คนอื่นลดความระแวงและเลือกที่จะเชื่อใจเขาได้ง่ายกว่า
เขาจึงทำตาเป็นประกายแล้วเอ่ยปากพูดขึ้น