เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 121 - ฉีอวิ๋นแห่งสำนักจ้านเทียน
ลิงยักษ์ตายอย่างน่าอนาถ
จี้เหอเซียนค่อนข้างมีเมตตาธรรม เขาควบคุมพืชพรรณรอบๆ ให้ปกคลุมร่างของมันด้วยดิน ถือเป็นการฝังศพให้ไปสู่สุคติ
โฮก
การโจมตีที่อู๋จวิ้นเวยปล่อยออกมานั้นสร้างแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
สัตว์อสูรอีกห้าตัวที่ยึดครองยอดเขาใกล้เคียงต่างสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวนี้ พวกมันส่งเสียงคำรามกึกก้องออกมาจากอาณาเขตของตนเอง พลังของยอดฝีมือระดับวิญญาณก่อกำเนิดในการโจมตีครั้งนี้ทำให้พวกมันรู้สึกหวาดผวา
ชั่วขณะนั้น ทั่วทั้งซากปรักหักพังมีแต่เสียงคำรามของพวกมันดังก้องไปทั่ว
เมื่อเห็นดังนั้น จี้เหอเซียนรีบควบคุมเถาวัลย์ใต้เท้าทันที
เขาพาอู๋จวิ้นเวยพุ่งทะยานจากกลางอากาศ มุ่งหน้าไปยังสัตว์อสูรระดับแก่นทองคำตัวต่อไปอย่างรวดเร็ว
"ไอ้อ้วน จัดการพวกระดับแก่นทองคำขั้นปลายก่อนเลย ทำได้ไหม"