กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 184 เป็นเธอที่ทำให้เขามา
วันเวลาผ่านไปเช่นนี้ทีละวัน
มีอยู่ครั้งหนึ่ง เสิ่นจือหลีง่วงจนแทบจะไม่ไหวแล้ว เปลือกตาแทบจะปิดลงมาให้ได้
เธอพิงอยู่บนม้ายาว หัวผงกขึ้นผงกลงราวกับลูกไก่จิกข้าวสาร
เจียงเซี่ยนโจวนั่งอยู่ข้าง ๆ หยุดปากกาในมือลงแล้วมองดูเธออย่างเงียบ ๆ
“ไม่ไหวแล้ว ฉันต้องงีบสักหน่อย”
เสิ่นจือหลีพึมพำออกมาประโยคหนึ่ง ก่อนที่ศีรษะจะเอียงไปพิงอยู่บนไหล่ของเจียงเซี่ยนโจว
ร่างกายทั้งร่างของเจียงเซี่ยนโจวแข็งทื่อไปชั่วขณะ
จากนั้นเขาก็นิ่งสนิทไม่ขยับเขยื้อน นั่งตัวตรงแหน่วราวกับรูปสลัก
เมื่อเสิ่นจือหลีตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เธอกลับพบว่าตนเองยังคงรักษาท่าทางนั้นไว้ ส่วนเจียงเซี่ยนโจวก็ไม่ได้ขยับไปไหนเลยเช่นกัน