เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 155 เจ้าลีลากำลังตรวจฎีกา
เสิ่นจือหลีเลิกดิ้นรนและทิ้งตัวซบลงในอ้อมแขนของเขา “ฉันหิวแล้ว”
ฝ่ามือของเจียงเซี่ยนโจววางทาบลงบนศีรษะของเธอแล้วลูบเบา ๆ “อยากกินอะไรล่ะ”
“อะไรก็ได้ กินได้หมดแหละ”
“ได้ งั้นเธออยู่รอฉันตรงนี้ดี ๆ นะ” เขาครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะเริ่มสั่งความทีละข้อ “ถ้าหิวมากก็กินผลไม้รองท้องไปก่อน…เบื่อก็เรียกฉัน ฉันอยู่ในครัวได้ยิน…หาอะไรไม่เจอ2ก็บอกฉันนะ…”
เมื่อได้ยินน้ำเสียงราวกับกำลังปลอบเด็กของเขา เสิ่นจือหลีก็หลุดยิ้มออกมา
“วางใจเถอะ ฉันดูแลตัวเองเป็น ง่วงก็รู้ว่าต้องนอน ฝนตกก็รู้ว่าต้องหลบฝน หิวก็ไม่เดินออกไปเก็บของกินเรื่อยเปื่อยบนพื้นหรอก”
เจียงเซี่ยนโจว: “……”
เริ่มจำประโยคจากในความฝันมาพูดอีกแล้วสสินะ
เขาไม่ได้ต่อคำพูดใด ๆ แต่เอื้อมมือไปเชยคางเธอขึ้นแล้วประทับจูบลงไปทันที