เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 123 คุณมั่นใจนะว่าผมเป็นคนวางยาเจียงซีไป๋?
เสิ่นจืออวี๋เบะปาก อยากจะพูดอะไรต่ออีกหน่อย แต่ก็พลันได้ยินเสียงของเจียงเซี่ยนโจวแว่วมาจากทางห้องครัว
“ทานข้าวได้แล้ว”
เสิ่นจือหลีดีดตัวลุกขึ้นจากโซฟาทันที สวมรองเท้าแตะวิ่งป้าบๆ ไปทางห้องอาหาร
เสิ่นจืออวี๋มองดูท่าทางเหมือนผีตะกละมาเกิดของเธอแล้วก็จิ๊ปาก
“ถึงกับต้องขนาดนี้เลยเหรอ? ไม่ใช่ไก่ทอดสักหน่อย”
ทว่าแม้ปากเขาจะพูดเช่นนั้น แต่ร่างกายกลับซื่อตรงยิ่งนัก เดินตามเสิ่นจือหลีเข้าไปมุงอยู่หน้าโต๊ะอาหาร
ดังนั้น เมื่อเจียงเซี่ยนโจวถือกับข้าวเดินออกมา สิ่งที่เขาเห็นจึงเป็นภาพเหตุการณ์เช่นนี้
สองพี่น้องเท้าคางเรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบ ดวงตาไม่กะพริบจ้องมองจานในมือของเขาเขม็ง ราวกับหนูแฮมสเตอร์สองตัวที่กำลังประคองถ้วยรอคนมาป้อนอาหาร
เจียงเซี่ยนโจว: “...”