กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 122 อายุสิบแปดไม่เพิ่งบรรลุนิติภาวะหรอกหรือ
จิตสำนึกของเจียงซีไป๋พร่ามัวลงภายใต้ฤทธิ์ยา
เขารู้เพียงว่ามันร้อนมาก ร่างกายราวกับถูกโยนเข้าไปในเตาไฟ ทุกรูขุมขนกรีดร้องโหยหาการปลดปล่อย
ในความมืดมีเงาร่างสั่นไหวเข้าใกล้
หนึ่ง สอง สาม…
เจียงซีไป๋ยื่นมือออกไปด้วยความสะลึมสะลือ พยายามจะคว้าบางสิ่ง แต่กลับคว้าอะไรไว้ไม่ได้เลย
สติปัญญาของเขาถูกฤทธิ์ยาแผดเผาจนหมดสิ้นเหลือเพียงสัญชาตญาณดั้งเดิมที่สุดที่ควบคุมร่างกายอยู่
“ร้อน…”
เขาเปล่งคำหนึ่งออกมาอย่างไม่ชัดถ้อยชัดคำ
เสี้ยววินาทีต่อมา มีคนทับถมลงมา