กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 113 มือคู่หนึ่งช่างงดงามเสียจริง
ในที่สุดเจียงเซี่ยนโจวก็ยอมหันหน้ามามองเธอด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“อู๋อิ๋ง เป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะ”
น้ำเสียงของเขาเรียบเฉยผิดปกติ แต่กลับทำให้อู๋อิ๋งรู้สึกหนาวสั่นขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
“ฉันไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเธอ และไม่อยากเห็นหน้าเธออีก”
สิ้นเสียงพูด เขาก็คว้าแขนเสื้อของอู๋อิ๋งไว้ ราวกับกำลังปัดสิ่งสกปรกทิ้ง สะบัดมือของเธอออกจากแขนของตัวเองทันที
“ถ้ามีครั้งหน้าอีก ผลลัพธ์ก็รับผิดชอบเองก็แล้วกัน”
ทิ้งคำเตือนอันเย็นชาไว้เช่นนั้น เจียงเซี่ยนโจวก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง ทิ้งไว้เพียงแผ่นหลังที่ผึ่งผายแต่ไร้เยื่อใย