กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เมา อยากแปล
ตอนที่ 112 เขาเป็นอัจฉริยะจริงๆ งั้นเหรอ?
วังเยว่จ้องมองประตูบานที่ปิดสนิท คิ้วของเธอขมวดเข้าหากันแน่นยิ่งขึ้น
เจ้าเด็กนี่…
ปลายนี้วของเธอวางลงบนแผนงานหนาเตอะบนโต๊ะ จู่ๆ ก็เกิดความรู้สึกไม่แน่ใจที่ไร้สาระขึ้นมาวูบหนึ่ง
ความรู้สึกที่เจียงเซี่ยนโจวให้เธอนั้น ไม่เหมือนเด็กหนุ่มที่เพิ่งบรรลุนิติภาวะเลยสักนิด แต่กลับเหมือนสุนัขจิ้งจอกเฒ่าที่คลุกคลีอยู่ในโลกธุรกิจมาหลายสิบปีเสียมากกว่า
แต่เขาเพิ่งจะอายุสิบแปดปีเท่านั้น
จะเป็นไปได้อย่างไร?
หรือว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะจริงๆ?
เจียงเซี่ยนโจวเดินออกจากห้องทำงาน หาที่นั่งว่างแล้วเปิดเอกสารออกดู
การปรับปรุงอสังหาริมทรัพย์เชิงพาณิชย์มูลค่าห้าล้าน