เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายลมเชิงเขาซีซานพอพ้นเที่ยงวันก็เริ่มกรรโชกแรง พัดพาเศษใบหญ้าแห้งหมุนวนไปตามทางดินหน้าหมู่บ้าน
อันอันนั่งอยู่บนแท่นหิน เท้าเล็กๆ ทั้งสองข้างลอยคว้างอยู่กลางอากาศ แกว่งทีหนึ่ง แล้วหยุดทีหนึ่ง ในมือของนางกำมันป่าย่างไว้ครึ่งหัว เปลือกไหม้เกรียมสีดำถูกลอกออกไปแล้ว เผยให้เห็นเนื้อสีเหลืองอร่ามด้านใน
มันป่ายังคงมีความอุ่นอยู่บ้าง
ก่อนออกจากบ้าน อาใบ้คุ้ยมันออกมาจากขี้เถ้าไฟ เป่าแล้วเป่าอีก พอหักแบ่ง ส่วนของเขาเองเล็กจนเหลือเพียงคำเดียว แต่กลับยัดส่วนใหญ่ใส่มือนาง
เดิมทีอันอันอยากเหลือไว้ให้เขาครึ่งหนึ่ง
แต่พอกลิ่นหอมโชยเข้าจมูก ท้องของนางก็ร้องโครกคราก นางอดทนอยู่นาน ถึงค่อยกัดลงไปคำเล็กๆ อมไว้ในปากช้าๆ อย่างตัดใจกลืนไม่ลง
เสียงฝีเท้าสับสนดังแว่วมาจากที่ไกลๆ
อันอันยืดตัวนั่งตรงทันที
จางเหิงสะพายคันธนูเก่าเดินลงมาจากทางบนเขา รองเท้าฟางบนเท้าของเขาเปรอะเปื้อนโคลนสีเหลือง ขากางเกงถูกขวากหนามขูดขาดเป็นริ้ว ชาวบ้านหลายคนที่เดินตามหลังเขาก็ต่างมือเปล่าเช่นกัน บางคนถือกระสอบป่านที่ลีบแบน บางคนแบกท่อนไม้เหลาปลายแหลม สีหน้าแต่ละคนดูย่ำแย่ยิ่งกว่ากัน
คนที่รออยู่หน้าหมู่บ้านพากันกรูเข้าไปหา