กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 ท่านบัณฑิต พาแม่ข้าหนีไปด้วยกันเถิด
เสี่ยวซีน้อยส่ายนิ้วชี้ใส่เขาอย่างผู้ใหญ่ ถอนหายใจว่า "ท่านน่ะ ยังเด็กเกินไป ไม่รู้หรอกว่าแม่ข้ามีปีศาจร้ายตัวใหญ่คอยอยู่ข้างกาย มันน่ากลัวมาก แค่หมาตัวผู้เข้ามาใกล้แม่ข้า มันยังทำท่าอยากเอาไปตุ๋นเป็นหม้อเนื้อ ไม่ต้องพูดถึงท่านที่ยังกล้าส่งดอกไม้ให้แม่ข้าอีก!"
อินซูเซิงหรี่ตา "งั้นหรือ เขาเป็นใครกัน?"
"ก่อนที่ข้าจะบอกท่านว่าเขาเป็นใคร ท่านต้องตอบข้าก่อน ท่านอยากเป็นพ่อของข้าจริง ๆ หรือไม่!" เสี่ยวซีเอ่ยถามด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้ง
อินซูเซิงถูกสายตาของเด็กน้อยจ้องจนต้องครุ่นคิด
"นี่มันช่างเป็น...คำถามที่ดีจริง ๆ"